Tijd vliegt!

Lieve mensen,

Ten eerste nog even een kleine toevoeging over het communiceren via toeters in het verkeer. Het idee is dat je eigenlijk met je lichten moet knipperen, maar aangezien de zon hier overdag flink is, is het handiger om te toeteren. Dus wat krijg je dan, knipper knipper, toet toet haha!

Iets minder leuk nieuws is dat we vorige week van achteren zijn aangereden. We stonden bij een voorrangsweg, dus Ser stopte netjes, toen er opeens een achterlijke randdebiel achter op ons knalde. Wij waren gewoon rustig aan het kletsen en opeens schoten we naar voren en schrokken we ons kapot. De man in die auto was echt een enorme idoot, want hij bleef op een afstand schaapachtig staan grijnzen in plaats dat hij even naar ons toe kwam om excuses aan te bieden en te vragen of het gaat (wij zaten allemaal onze nek te wrijven). Toen de politie kwam zei hij ook nog dat hij per ongeluk zijn voet van de rem haalde! AARGH! Dat kan niet want dan had hij ons zachtjes aangestoten. Ik vond het vooral zielig voor Ser, want die rijdt echt heel goed. Zelfverzekerd en veilig en dan gebeurt dit toch nog. Gelukkig ging het snel beter met ons en heeft niemand meer ergens last van.


De afgelopen weken hebben we een bepaald uitgaansprogramma gehad. Het begint op donderdag in de Havana lounge. Daar wordt eerst salsa gedraaid en Ser en ik hebben al een paar dansjes gedaan. Na de salsa wordt er 'gewone' muziek gedraait (lees negerproof). Ik ben er achter gekomen dat het heel moeilijk is om normaal te blijven kijken, het wordt automatisch gangster-like haha. Op vrijdag gaan we soms naar Toucher en op zaterdag Zsa Zsa Zsou. Het grappige is dat de muziek overal ongeveer hetzelfde is, dus sommige liedjes zijn echt al heel vaak langsgekomen. Apart genoeg blijft het toch leuk! En Ser's vrienden vragen zich af of ik niet toch een neger in me heb haha...

Afgelopen zaterdag zijn we naar Parbonight geweest. Even ter info; Parbo is het lokale bier hier, heel lekker. Het leek ons leuk om dat een keer mee te maken maar het viel al gauw tegen, want de muziek was saai en iedereen stond stil een beetje voor zich uit te staren. Ook is het een hele nieuwe ervaring om ergens binnen te komen en je te realiseren dat er bijna geen blanke mensen om je heen zijn. Nu snap ik beter hoe dat soms voor Ser is.

Echter het is hier soms heel apart. Gisteren waren Djamila en ik de stad in gegaan om een jurk te zoeken voor de bruiloft van de zus van Ser. In de stad is het wel slim om te bedenken waar je wel en niet heen moet lopen in verband met de plekken waar vervelende mannetjes zijn die constant iets van je willen. Dan hoor je achter je opeens 'snowwhite' en andere dergelijke irritante dingen waar ik hier liever niet over uitwijd. Iets anders wat me is opgevallen zijn de verkoopmedewerkers. Ik was gisteren een jurk aan het passen, maar die was te groot, dus vroeg ik of er nog andere maten waren. Die chick keek me aan of dat echt al te veel gevraagd was en moppelde nadat ze sloom wegslofte, dat er alleen nog een L was. Djamila had ook een jurk gepast en gaf die terug aan dat meisje en zei dat het niet goed zat. Dat meisje draait zich zonder iets te zeggen om en ik kon nog net zien dat ze haar wenkbrauw optrok een heel arrogant keek. Mijn jurk zat wel goed, maar ik weiger om een jurk te kopen als ik niet wordt gegroet en alleen maar chagerijnig geholpen wordt, dan hoeft het voor mij niet meer. Klantvriendelijkheid is soms nog niet zo bekend, al betekent dat natuurlijk niet dat iedereen zo doet. Later op de dag heb ik een mooie jurk gevonden en werd ik door een aardig meisje geholpen :)

Maandag hebben we een historische verantwoord dagje gehad. We zijn naar de overkant van de Surinamerivier gereden naar Commewijne en daarvoor moet je over een hele hoge brug. Voor die brug staat een bizar bord: No dyompo jepi dé, wat betekent "niet springen er is hulp" met daaronder een crisisnummer. Commewijne is een district en daarin ligt het Fort Nieuw Amsterdam. Het Fort stamt uit de achtiende eeuw en diende ter verdediging van het land bij de samenvloeiing van de Surinamerivier en de Commewijnerivier. Op het terrein bij het Fort stond een oude buskruitopslagplaats en het leek net of die uit het Openluchtmuseum kwam, want de bouwstijl was nogal Nederlands. Verderop was er een oude gevangenis die tot 1982 in gebruik is geweest. Je kon de cellen bekijken en er waren ook isoleercellen. Heel klein en donker, waar de gevangenen minimaal 7 dagen in zaten met alleen een houten brits op de vloer. Er hing nog steeds een hele nare geur...

De tijd gaat echt heel snel hier. We zijn nu alweer 1,5 maand weg en aan de ene kant voelt het heel kort maar toch ook weer lang. Deze week hebben we een planning gemaakt met allerlei trips die we nog graag willen gaan doen en toen kwamen we erachter dat we bijna tijdnood hebben. In december zijn de meeste Surinamers namelijk bezig met de voorbereidingen voor Kerst en Oud ´op´ Nieuw en moet er geld gespaard worden. Mensen gaan minder uit en niet alle tours kunnen nog gemaakt worden. Daarbij komt dat het onderzoek van Ser in deze tijd ook afgerond moet worden, met het verslag en al. Nog veel te doen dus. Ik doe ondertussen heel erg rustig aan, want ik heb besloten dat ik niet meer terug ga naar het MOB en volledig ga genieten van het relaxte leven hier. Nu mijn master in het verschied ligt heb ik dat wel nodig en verdient vind ik.
Ik ga zo weer even genieten van de zon en mijn uitzicht op de jungle. We zitten hier in een villapark met een soort meer en het schijnt dat daar ´s nachts kaimannen te zien zijn (kleine krokodillen). Zo veel moois hier!


Liefs Es

p.s. wat betreft de foto's, er is een klein probleempje met mijn kaart. Ser gaat eraan werken en dan hoop ik zo snel mogelijk nieuwe foto's te kunnen posten.