Goed nieuws!

Lieve lezers :)

Ik wil dit bericht graag beginnen met de blijde mededeling dat ik nu officieel mijn Bachelor heb, want ik heb het laatste vak gehaald met een 8.5 (zoals ik al blij op facebook had gezet). Ik durfde telkens niet te kijken want een onvoldoende betekende dat ik niet aan mijn master mocht beginnen als ik terug ben. Ik ben een ster in het uitstellen van vervelende dingen, dus ook slecht nieuws. In de zomervakantie heb ik drie weken gewacht met kijken en toen bleek dat ik het had gehaald, dus had ik me drie weken spanning kunnen besparen. Gelukkig was het geluk weer aan mijn zijde...

Vanavond gaan we gezellig vieren dat Ser, Djamila en ik onze vakken hebben gehaald. Djamila is het andere Nederlandse meisje waarmee Sergio onderzoek doet en de laatste tijd doen we heel veel samen en met zn drieën. De andere twee meisje waar Ser onderzoek mee doet hebben Surinaamse roots en gaan veel met elkaar om. Ik vind het juist fijn om een wit en vrouwelijk persoon bij me te hebben en het klikt super goed, dus hebben we het nu heel gezellig. Gisteren hebben we een beetje gekeken wat we allemaal willen gaan doen en zien en er is nu een redelijke planning. Er zijn zoveel mooie dingen in het binnenland, maar helaas maken ze de tours heel erg duur. Ser probeert via via te kijken of het goedkoper kan..zo fijn dat hij mensen kent! Dat is hier echt nodig, anders kom je nergens haha…


Ser is nu klaar met het verzamelen van onderzoeksgegevens, dus hoeft hij niet veel meer weg. De schoolbezoeken zijn leuk en ik vind het heel tof dat ze dat hier doen en er valt veel te observeren in zo’n klas! Ik loop nu nog wel mee bij het MOB, maar alleen als ik er zin in heb. Het probleem bij het MOB is namelijk dat er niet heel veel te doen is. Ik heb nu al meerdere malen gehad dat ik dacht dat het een interessante dag ging worden, maar dat de kinderen gewoon niet kwamen opdagen en dan is er dus werkelijk niets te doen. Niets doen trek ik slecht en het voelt ook heel raar om daar dan maar gewoon te zitten lezen of iets dergelijks. Ik vind het leuk om iets te doen te hebben, maar nu heb ik niet echt het idee dat ik nog iets ga leren. Wachten is echt frustrerend, dus ik ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee.

De komende tijd willen we veel tripjes gaan maken, dus dan neem ik gewoon vrij. Ik kan Suriname natuurlijk niet verlaten zonder iets gezien te hebben. Ons eerste uitstapje is naar Klaaskreek geweest. Dit is een traditioneel Surinaams dorp aan de Suriname rivier ongeveer één uur van Paramaribo vandaan. Orlinda komt uit Klaaskreek en heeft ons hier mee naar toe genomen. Zij werkt bij het MOB en is bevriend met de tante van Ser (via via dus). We hebben heerlijk in hangmatten gelegen en gezwommen in de Suriname rivier. De padvinder in Ser kwam weer helemaal naar boven toen hij mijn ”hangamata” vakkundig aan de boom bevestigde 
In Klaaskreek heeft Orlinda ons meegenomen naar familie en het was heel bijzonder om te zien hoe de mensen daar leven midden in de jungle. Een vrouw verkocht pangies. Een pangi is een doek met een afbeelding erop gestikt die je omslaat als een soort rok. Op 25 november, onafhankelijkheidsdag (Srefidensi) dragen veel mensen traditionele kleding en dit leek mij ook leuk, dus heb ik in Klaaskreek een pangi gekocht.

En toen was het Srefidensi, de dag waarop Suriname onafhankelijk van Nederland werd. In onze pangi, met een hoofddoek van oma gingen we naar de stad. Het was bloedheet, maar dat gaf niks, inmiddels zijn we eraan gewend. Er waren kraampjes bij de rivier en later op de dag was er het defilé. Maarrr…het was keihard gaan regenen. Dus daar stonden we dan in onze pangi helemaal klaar om alle militairen en politie te zien marcheren en in stilte boe te roepen wanneer Bouterse langskomt. Het leukste vond ik dat alle militairen en dergelijken vol door de grote plassen moesten marcheren, dat zag er nogal grappig uit vooral ook omdat het een hele serieuze aangelegenheid is. We zijn letterlijk tot op ons ondergoed natgeregend, konden bijna niet meer lopen door onze zware pangi, maar gelukkig kunnen we zeggen: we zijn erbij geweest! Haha.

Vandaag zijn we naar Ser's oom Jerry verhuist. We zouden eigenlijk al eerder gaan, maar hij moest nog dingen in zijn huis regelen en oma keek zo zielig toen we zeiden dat we weg zouden gaan, dat we langer zijn gebleven. Nu is tante Tamira, waar oma bij woont, weer terug dus is onze huizenruil over. We hebben een fijne eigen kamer en Jerry is heel gezellig.

Er is nog één laatste ding dat ik nu met jullie wil delen en dat is het gedrag van mensen in het verkeer. Over het algemeen rijden Surinamers als idioten, maar één ding dat ik wel leuk vind is het toeteren naar elkaar. Eigenlijk wordt er een soort gesprek gevoerd: toet, mag ik invoegen, toet, ja hoor ga maar, toet toet, bedankt. Heel gezellig, zoals de meeste Surinamers!

Liefs,

Es