Het is Kerst!

Lieve mensen,

Ten eerste wil ik beginnen met jullie een hele fijne kerst te wensen en veel goeds voor het nieuwe jaar. Zoals ze in Suriname zeggen: Wan Switi Kresneti, wan bun nyun yari.

Het voelt heel raar om dit op te schrijven terwijl het warm is en ik palmbomen en tropische vogels zie. Wij hebben het gevoel dat het nu ergens midden zomer is, het kerstgevoel is dus totaal niet aanwezig. Vanavond gaan we echter naar de nachtmis in de Kathedraal. Ter informatie: dit is de enige kathedraal ter wereld die volledig van hout gemaakt is. Een paar weken geleden zijn Sergio, Djamila en ik op zondag ochtend naar de kerk geweest om een keer mee te maken hoe dit is. Echter, ik had geen idee wat me te wachten stond. Grappig was dus wanneer er handen geschud moesten worden keken Djamila en ik elkaar vragend aan. De bedoeling was om de vrede door te geven, maar ik wist niet wie ik nou allemaal een hand moest geven dus stonden Djamila en ik ongemakkelijk naast elkaar en gaven we de mensen een hand die naar ons toe kwamen. Heel venieuwend allemaal!

Ik schrijf dit terwijl het een paar uur voor de nachtmis is, dus kerstavond moet nog komen. Verder wordt kerst hier op een andere manier gevierd dan ik dat gewend ben. Er wordt sowieso niet vaak gezamelijk aan een tafel gegeten dus met kerst gebeurt dat ook niet.
Onze kerst gaat er nu alsvolgt uit zien. We gaan straks naar de nachtmis en daarna is er een kerstfeest. Morgen ochtend doen we met zn vieren een kerstontbijt en dan gaan we naar Ser's oma. Daar komt familie langs en eet iedereen een hapje die langskomt. Dit jaar dus niet lang tafelen en spelletjes spelen, voor het eerst niet thuis met kerst! 's Avonds gaan we met zn vieren uiteten en dan op naar Oud en Nieuw...

Deze week hebben we heel veel mooie dingen gezien waarover ik heel veel te schrijven heb, maar aangezien ik me klaar moet maken om degelijk in de kerk te kunnen verschijnen volgen die verhalen later nog.
Zalig kerstfeest!

Liefs Es

ps Foto's volgen later xx

Nog meer foto;s!

 De binnenstad

 Djamila in de hangmat bij Klaaskreek

 De Surinamerivier

De Beloofde Foto's

Hier dan eindelijk weer wat foto's. Er was op de een of andere rare wijze een virus op mijn kaart gekomen, doordat ik hem in een andere computer had gedaan. Ser is gelukkig heel handig met dat soort dingen en heeft al mijn foto's weer kunnen repareren, wat een held!
(Ook voor de vrienden en familie van Djamila, veel plezier!)

Klaaskreek

Huisje in Klaaskreek

Ik en mijn 'pangi' in Klaaskreek

Tijd vliegt!

Lieve mensen,

Ten eerste nog even een kleine toevoeging over het communiceren via toeters in het verkeer. Het idee is dat je eigenlijk met je lichten moet knipperen, maar aangezien de zon hier overdag flink is, is het handiger om te toeteren. Dus wat krijg je dan, knipper knipper, toet toet haha!

Iets minder leuk nieuws is dat we vorige week van achteren zijn aangereden. We stonden bij een voorrangsweg, dus Ser stopte netjes, toen er opeens een achterlijke randdebiel achter op ons knalde. Wij waren gewoon rustig aan het kletsen en opeens schoten we naar voren en schrokken we ons kapot. De man in die auto was echt een enorme idoot, want hij bleef op een afstand schaapachtig staan grijnzen in plaats dat hij even naar ons toe kwam om excuses aan te bieden en te vragen of het gaat (wij zaten allemaal onze nek te wrijven). Toen de politie kwam zei hij ook nog dat hij per ongeluk zijn voet van de rem haalde! AARGH! Dat kan niet want dan had hij ons zachtjes aangestoten. Ik vond het vooral zielig voor Ser, want die rijdt echt heel goed. Zelfverzekerd en veilig en dan gebeurt dit toch nog. Gelukkig ging het snel beter met ons en heeft niemand meer ergens last van.

Goed nieuws!

Lieve lezers :)

Ik wil dit bericht graag beginnen met de blijde mededeling dat ik nu officieel mijn Bachelor heb, want ik heb het laatste vak gehaald met een 8.5 (zoals ik al blij op facebook had gezet). Ik durfde telkens niet te kijken want een onvoldoende betekende dat ik niet aan mijn master mocht beginnen als ik terug ben. Ik ben een ster in het uitstellen van vervelende dingen, dus ook slecht nieuws. In de zomervakantie heb ik drie weken gewacht met kijken en toen bleek dat ik het had gehaald, dus had ik me drie weken spanning kunnen besparen. Gelukkig was het geluk weer aan mijn zijde...

Vanavond gaan we gezellig vieren dat Ser, Djamila en ik onze vakken hebben gehaald. Djamila is het andere Nederlandse meisje waarmee Sergio onderzoek doet en de laatste tijd doen we heel veel samen en met zn drieën. De andere twee meisje waar Ser onderzoek mee doet hebben Surinaamse roots en gaan veel met elkaar om. Ik vind het juist fijn om een wit en vrouwelijk persoon bij me te hebben en het klikt super goed, dus hebben we het nu heel gezellig. Gisteren hebben we een beetje gekeken wat we allemaal willen gaan doen en zien en er is nu een redelijke planning. Er zijn zoveel mooie dingen in het binnenland, maar helaas maken ze de tours heel erg duur. Ser probeert via via te kijken of het goedkoper kan..zo fijn dat hij mensen kent! Dat is hier echt nodig, anders kom je nergens haha…